شكوه دانايي

مدينه منتظر است مدينه در پرتو انوار سحرگاهي با طلوعي درخشان و خيره کننده , قدوم آسماني مردي را انتظار ميکشد که با آمدنش , عطر دلنواز بهشتي را دوباره در فضاي شهر جاري ميکرد وخيمه ي علم را تا ابد برافراشته ميداشت .

ملائک , طبق طبق عطلسي مي آوردند و طاق نصرتها بود که بر نيمه هاي راه بسته ميشد , تا او بيايد و دانه هاي علوم را با عظمت علميش بشکافد و درختان تناور علوم نبوت و امامت را آبياري کند .مردي مي آيد که با آمدنش , خسته گان تکاپوي طلب به آرامش ميرسند .

خصلت آفتاب ابو جعفر , امام محمد باقر (ع) پنجمين آفتابي است که بر افق پر نور امامت , جاودانه درخشيد . زندگي پر نور و برکت آن حضرت سراسر دانش و ارزش بود واز همين روي " باقر العلوم " ناميده شد ؛ يعني شکافنده ي دشواري هاي دانش و گشاينده ي پيچيدگي هاي معرفت . خصلت آفتاب است که همواره گام بر فرق ظلمت مينهد و در لحظه هاي تاريک , بر افق زمان مي درخشد تا ارزشهاي مهجور و نهان شده در سياهي جهل وجور را , دوباره جان بخشد و آشکار سازد

از تبار پاکان پدر و مادر امام محمد باقر (ع) , هر دو از درخت پاک و پر برکت نبوي بودند و آن حضرت نخستين مولود خاندان علويان بود که از التقاي دو بحر امامت , يعني امام حسن (ع) و امام حسين (ع) به دنيا آمد . پدر بزرگوارش امام سجاد (ع) و مادر ارجمندش فاطمه دختر امام حسن مجتبي (ع) بود . مادر آن حضرت در پاکي و صداقت چنان نمونه بود که او را صديقه لقب ذاذه بودند . وي نخستين علويه اي است که فرزندي علوي بدنيا آورد .

امام محمد باقر در نيمه هاي شب با خداي خود تضرع و زاري ميکرد و ميگفت:

بار خدايا تو مرا امر کردي ولي من امتناع نمودم تو مرا از معاصي نهي کردي ولي من خوداري نکردم من همان بنده تو هستم که در مقابل تو ايستاده ام و عذر خواهي نميکنم .

منظور از اين گونه مناجات که امام محمد باقر(ع) و ساير امامان (ع) مي کردند و اعتراف به گناه مينمودند اين بود که تابعين ايشان که معصوم نيستند نزد خداي رئوف به گناه خويش اعتراف نمايند و اين گونه نحوه ي استغفار وطلب آمرزش را به مردمان خداپرست تعليم مي دادند .

امام محمد باقرکثير الذکر بود هنگام راه رفتن ,خوردن غذا,گفتگو با مردم,کلمه لا اله الاالله مدام برزبان جاري مي ساخت وي هر شب تا موقع طلوع فجر مشغول ذکرخدا بود واهل خانه را که مي توانستند قرآن بخوانند امر به تلاوت قرآن مي کرد.

" بخشش وسخاوت امام محمد باقر"

بعد از ايمان به خدا چيزي از بخشش وسخاوت افضل نيست.هيچگاه ازخانه ي ان بزرگوار سائل را به نام گدا خطاب نمي کردند بلکه ايشان را به بهترين نام صدا ميزدند و نا اميد از در خانه روانه نمي ساختند.

" فضايل و مناقب "

ابن حجر يکي از علما ونويسندگان اهل تسنن مي نويسد آن بزرگوار شکافنده وجامع وشهرت درصفت دهنده علم بود.داراي قلبي صاف,علم وعملي نيکو نفسي پاک وقلبي شريف بود,آن بزرگوار در مقام عارفين داراي يک نوع ثبوت و رسوخي بود که زبانهاي وصف کنندگان از بيان آن الکن است.

" معجزاتي ازامام محمد باقر(ع)"

زيد ابن علي ابن الحسين(ع)از نزد حضرت عبور کرد امام فرمود:اين برادر من زيد را مي بينيد به خدا قسم که وي در کوفه خروج مي کند بدنش بالاي دار ميرود و سر مبارکش را در کوچه و بازارها مي گردانند.وهمانگونه شد.

امام باقر مي فرمايد سه خصلت است که صاحب آنها نمي ميرد تا اينکه جزاي زشت آنها را ببيند:

1.ظلم کردن 2.قطع رحم نمودن 3.قسم دروغ خوردن که مبارزه با خداست.

امام مي فرمايد:اول گناهي که معصيت خدا به وسيله آن انجام داده شد حسد بود.

اول کسي که علم نحو رابنا نهاد حضرت علي (ع) بود.

اول کسي که علم منطق را بنا نهادارسطا طاليس بود.

اول کسي که علم طب را بنا نهاد سقراط بود.

اول چيزي که از اين امت برداشته مي شود حياء وامانت است.

در خطابه ي امام محمد باقر(ع) مي فرمايد:

اي مردم شما در اين دار دنيا نشانه هاي تير اجل هستيد و هيچ کدام از شما روز تازه اي از عمر خود را درک نخواهيد کرد مگر اين که يک روز از عمر او گذشته باشد کدام لقمه اي است که گلوگيري وکدام نوشابه اي است که گره نشود ,

آخرت خويش را بوسيله دنياي خويش اصلاح نماييد زيرا که از اين جهان بيرون خواهيد رفت,امروز براي شما غنيمت است و فردا معلوم نيست مال که باشد.

مردم عالم در اين جهان مسافر اند و بار خود را در عالم ديگري باز خواهند کرد,اصل و ريشه هاي ما از بين رفتند وما شاخ وبرگ آنان هستيم موقعي که اصل و ريشه قطع گردد شاخ وبرگ را بقايي نخواهد بود آن افرادي که بيشتر از ما عمرمي کردند کجا رفتند آن اشخاصي که آرزوهاي بيشتر از ما داشتند کجايند . اي فرزند آدم آنچه که نمي تواني آنرا دفع کني (يعني مرگ)نزد تو آمد وانچه از دست تو رفت بر نخواهد گشت .

خوشگذراني را خوشي مشمار زيرا چيزي از آن به تو عايد نمي شود جزاينکه تو را به مرگ نزديک و با اصلت دست به گردن خواهد نمود پس گويا که تو يک دوست ناپيدا و شخص مرده اي هستي پس نفس خويشتن را اصلاح کن و ديگران را رها بنما و از خدا اعانت بخواه تا تو را ياري بنمايد.

" کلمات حکمت آميز امام محمد باقر (ع) "

به هر اندازه که در دل انسان کبر و نخوت وارد شود به همان اندازه در عقل او کاستي پديد مي آيد .

دوست ندارم کسي بيش از دانش خود , سخن بگويد .

بد رفيقي است آن که به هنگام ثروت و دارايي با تو باشد و به وقت تنگدستي تو را رها سازد .

سلاح انسان پست , بد زباني و فحاشي است .

بي نيازي و عزت نفس در دل مومن وجود دارد ,

زماني که به مقام توکل رسيد , در دلش استقرار مي يابد .

زيانکارترين فرد , کسي است که جهان باقي را به دنياي فاني بفروشد .

منابع:

1-کتاب زندگينامه ائمه معصومين مولف: جمعي ازنويسندگان

2-استفاده از اينترنت و سايتهاي مذهبي

تنظيم از:

روابط عمومي سازمان تبليغات اسلامي لارستان- ش- غفاري آزاد

يكشنبه 23 خرداد 1389 - 14:40

ساير مطالب اين نويسنده يا گزارشگر

*نام:
*ايميل:
نظر شما:

* اختياری